ต้นไม้ต้นนี้มีชื่อล่อแหลมจังเลยแฮะ เรามาดตำนานของเจ้าต้นไม่นี่กันค่ะ!!

ขึ้นหัวเรื่องแบบน่าหวาดเสียว แต่มิได้มีเจตนาแบบยักลงต่ำแต่ประการใด เน่ืองจากเมื่อวันพุธที่ 6 เมษายนที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันจักรี ผมและทีมงานได้เดินทางไปเที่ยวที่จังหวัดบุรีรัมย์ ที่ซึ่งคนสมัยก่อนได้กล่าวไว้ว่า "มาบุรีรัมย์ต้องตำน้ำกิน" แต่เดี๋ยวนี้เห็นทีคงจะไม่ใช่แล้วครับ เพราะวันที่ผมเดินทางฝนตกหนักตั้งแต่ลำตะคอง สีคิ้ว โชคชัย หนองกี่ นางรอง สองข้างทางเต็มไปด้วยความชุ่มฉ่ำ (เดินทางวันที่ 5) ซึ่งเป็นเรื่องที่แปลกแต่ปกติในสภาพดินฟ้าอากาศในปัจจุบัน โดยเฉพาะในเดือน เมษายน ซึ่งเป็นเดือนที่ร้อนจัดของประเทศไทย พอ ๆ กับอุณหภูมิทีรัฐสภา ต้องออกกฎหมายลูกรองรับการเลือกตั้งที่จะมีในอนาคต และหลายพรรคก็เริ่มกำหนดท่าทีที่ชัดเจนของตนเองออกมาแล้ว อ้าว! ออกนอกเรื่อง กลับไปที่บุรีรัมย์ดีกว่า (อันนี้ก็ไม่เกี่ยวกับการเมืองนะครับ) ได้ไปชมปราสาทหิน วัดเขาอังคาร และเขากระโดง (จะเล่าโอกาสต่อไปครับ) วันที่ขึ้นเขากระโดงกะว่าจะไปชมปล่องภูเขาไฟที่เดียวในประเทศไทย กำลังเก็บภาพเพลิน ๆ ก็เหลือบไปเห็นต้นไม้ต้นหนึ่งมีป้ายติดไว้น่าสนใจครับชื่อ "ต้นหีผี" ไม่ได้มีเจตนาหยาบโลนนะครับแต่ตำนานน่าสนใจครับเลยนำมาฝาก

 

รูปผลด้านใน

 

 

ขอขอบคุณ http://www.oknation.net/blog/punsorn/2011/04/10/entry-1

ร้านกาแฟ บุรีรัมย์

Go to top